افتاب کم کم داره میره پایین وبازهم -تاریکی ....

بازهم مادر شب اومده تا چادر سیاهش رو روی سرتمام عالم بکشه وبا صدای لالایی بادواواز جیرجیرک ها همه رو به خوابی اروم فرو ببره.اما نمی دونه که تویه این شهر....

    یکی هست که خیلی وقته که صدایه جیرجیرک ها وباد شبانگاهی واسش ترانه بیداری شده .                     خیلی وقته که چشماش آرزوی خواب دارند .                                                                           خیلی وقته که دیگه خواب به شب های اون سرنمی زنه ؟!                                                          همیشه بافرارسیدن شب تنهاهمدمم میشه این قلم وکاغذ.                                                            

 نمیدونم اگه اینها نبودندچه کسی بامن شب رو به صبح می رسوند چه کسی می اومد وسنگ صبورم می  شد ..؟                                                                      

خدایا..  کی یه که شبهاش اینجوری صبح میشه ....؟!