آخرش کار خودتو کردی...!؟

هرچی زجرم دادی...هرچی شکنجه ام کردی...هرچی عزاب کشیدم ...تحمل کردم ، دم نزدم...!؟

هر بلایی که سرم آوردی شکایتی نکردم از روزی که منو بدونه اجازه به این دنیای یه لعنتی کشوندی...!؟

گفتی: که بنده یه منی...عبادتم کن...پرستشم کن...!؟ 

بنده ات شدم وکار روز و شبم شد پرستش تو...! هر بلایی که سرم آوردی ، گفتم لایق بودم...آخه خدام بودی...

مالکم بودی...بنده ات بودم...؟

شدم غلام  حلقه بگوش تو و هر کاری گفتی کردم...سوختم و ساختم ، دم نزدم....شکایتی نکردم...

می گفتند که خدا مهربونه...!؟ بنده هاشو دوست داره...!؟اگه هرچی بگه گوش کنی ...هرچی که ازش بخوای ،

بهت نه نمی گه...؟!هر آرزویی که داشته باشی براورده می کنه...؟!

همه غم و غصه های دنیا رو تحمل کردم و هیچی ازت نخواستم...هیچ آرزویی نکردم  ...

تو نمی دونستی چرا...؟تا اینکه نمی دونم کی بهت گفت...؟چه کسی بود که راز منو فاش کرد...؟

نفرین بر او...نفرین بر او...

ولی بدون اشتباه کردی...!؟دیگه بهونه ای برای شکنجه کردنم نداری...!؟ دیگه تا زنده ام  اسم تو به لب نمی اورم...

دیگه هیچ وقت سر سجده به زمین نمی گذارم...!آخه به توهم میگن خدا...؟چرا تنها امیدمو ازم گرفتی...؟

مگه من با تو چه کردم...؟ این همه سال واسه تو زندگی کردم ...اما از امروز می خوام واسه دل خودم زدگی کنم...

دیگه ازت نمی ترسم...اخه دیگه چیزی واسه ازدست دادن ندارم...!

نمی دانم چه بد کردم ، که نیکم زار می داری

                                                      تنم رجور مخواهی ، دلم بیمار می داری....